Verkracht levensverhaal

De bodem verdwijnt
onder mijn wankele benen
de kracht die ik reeds vond
lijkt verslagen, verdwenen

ik zak weer, en dieper
in de beerput van mijn leven
wanhopig klauwend naar iets
om mij houvast te geven

maar wat ik ook grijp
het glipt weer uit mijn hand
verbrandend mijn gevoel
vermorzelend mijn verstand

de pijn trekt door mijn lijf
en scheurt mijn harnas open
om mijn bloedend hart
leeg te doen lopen

wanneer is er toekomst
en het leed geleden
kan ik beginnen met leven
is de strijd voorgoed gestreden

het gevecht om behoud
van mijn onbeminde lijf en geest
slaat onverwacht weer toe
de pijn is nooit weggeweest

ik wil putten uit eigen kracht
maar de bron is schraal
ik zal eeuwig moeten leven
met mijn verkracht levensverhaal.

Beoordeling:
Deze rijm heeft 4 stemmen, met gemiddeld cijfer: 4

Plaats een reactie