Aan het dagdromen

Soms ben ik zomaar aan het dagdromen
over mijn vergane jeugd
over mijn fouten en gebreken
over mijn verdriet en vreugd
over de warmte die ik mocht voelen
als ik iets goeds had gedaan.

Over boze en brave mensen
die mijn wegen hebben gekruist
over mensen die ik lief had
maar mij voorgoed hebben verguist
over grote en kleine dingen
die mijn hart hebben vervuld.

Over de dagen dat ik wil zingen
maar in weemoed ben gehuld
over honderdduizend dingen
die nog komen en zullen gaan
over mensen die soms huilen
als ze alleen in het leven staan.

Over al die droeve ogen
die met tranen zijn gevuld
over monden die vaak logen
en geen liefde hebben geduld
over geluk dat men moet zaaien
waarvan de oogst vaak is mislukt.

Over gelukvogels die maar moeten grijpen
het geluk valt in hun schoot
over pechvogels die niet begrijpen
waarom ze leven in de goot
over de ontelbare mensen
die op deze wereld zijn
maar nooit of nooit tevreden
met zich zelve zijn.

Beoordeling:
Deze rijm heeft 0 stemmen, met gemiddeld cijfer: 0

Plaats een reactie